Tłusta logistyka

Tłusta logistyka

201625Paź

Nadeszła jesień, a z nią chęć na tłuste i ciężkie potrawy. Nie powinniśmy z nimi przesadzać, jednak szczególnie w tym okresie nie możemy zapominać o tłuszczach nienasyconych, których spożywanie jest bardzo korzystne dla zdrowia. Zawiera je między innymi oliwa z oliwek.

Produkcja i przechowywanie oliwy z oliwek, to nic innego jak odpowiednia logistyka, ponieważ liczy się czas, opakowanie oraz warunki otoczenia.

Produkcja

Właśnie w okresie jesieni i zimy odbywa się zbiór oliwek, które są oczyszczane, a następnie zachodzi proces wytwarzania oliwy. Powinno odbywać się to nie później niż dobę od zbioru, a najlepiej w jego dniu.

Zgniatanie i tłoczenie oliwek odbywa się w temperaturze pokojowej, czyli „na zimno”, aby zachować najlepszą jakość nie wolno dodawać żadnych dodatków. Pierwszy wyciśnięty sok w takich warunkach, to oliwa najlepszej jakości, tzw. oliwa dziewicza (virgin/vergine/virgen). Za jakość produktu odpowiada zatem, moment i sposób zbioru oraz proces przechowywania i tłoczenia.

Wyróżniamy kilka podstawowych rodzajów oliwy z oliwek:

  • Oliwa z oliwek extra virgin – charakteryzuje się najlepszą jakością oraz zawartością kwasu oleinowego poniżej 0,8 g. Dobrze jeśli jest butelkowana przez samego producenta, a nie w rozlewni, można to sprawdzić na butelce.
  • Oliwa z oliwek virgin – w Polsce rzadko dostępna, zawartość kwasu oleinowego jest na wyższym poziomie niż w przypadku oliwy virgin, tj. 0,8-2 g.
  • Oliwa pure/lampante (rafinowana) – trzeci rodzaj oliwy dziewiczej, zawartość kwasu oleinowego wynosi tutaj powyżej 2 g. Ta oliwa nie jest sprzedawana, ponieważ ze względów smakowych nie nadaje się do spożycia. Z tego powodu poddaje się ją procesowi rafinacji (oczyszczaniu), w wyniku którego oliwa pozbawiana jest smaku oraz zapachu. By ją uszlachetnić miesza się ją z oliwą virgin lub extra virgin. Powstała mieszanka sprzedawana jest pod nazwą: „pure olive oil”. Człon nazwy „pure” może mylnie sugerować, że jest to „czysta” oliwa, czyli dobrej jakości, nie należy się jednak dać zwieść. Oliwa tego rodzaju nadaje się już raczej tylko do smażenia, a nie do spożywania na surowo.
  • Oliwa rujo de oliwa/sansa do oliva/pomace (z wytłoczyn oliwek) – oliwa najgorszej jakości, a raczej produkt „oliwopodobny”, ponieważ powstaje z resztek oliwek oraz pestek. Tak powstałą masę obrabia się chemicznie, a następnie oczyszcza (proces rafinacji). Tak jak w przypadku oliwy pure, miesza się ją z oliwą lepszej jakości (virgin lub extra virgin). Również nadaje się tylko do smażenia.

Parametry i procedury

Oliwki rosną w ciepłym klimacie, dojrzewają w promieniach południowego słońca, jednak jako produkt finalny, czyli oliwa, nie lubią ani światła i ciepła, ani też dostępu tlenu. Z tego względu już na półce sklepowej należy spojrzeć, gdzie umieszczone są butelki oraz czy oliwa nie posiada żółtych lub pomarańczowych refleksów (może to sugerować, że produkt jest zjełczały, czyli zawarte kwasy tłuszczowe uległy utlenianiu lub hydrolizie).

Oliwę z oliwek należy przechowywać od 18 do 24 miesięcy, im oliwa jest świeższa tym jest bardziej wartościowa pod względem odżywczym, jak również smakowym. W przeciągu 3 miesięcy od otwarcia zaleca się jej spożycie, dlatego jeśli nie używa się jej wiele, lepiej kupić mniejszą butelkę.

Magazynowanie

Oliwę najlepiej przechowywać w ciemnych butelkach, zmniejszamy wtedy prawdopodobieństwo wystąpienia niekorzystnych przemian chemicznych w produkcie. Niestety wielu producentów nadal sprzedaje oliwę w przezroczystych butelkach, często wynika to z oczekiwań klienta, którzy lubią widzieć co kupują, czyli w tym wypadku chcą widzieć kolor oraz konsystencję oliwy.

Jeśli chodzi o przechowywanie oliwy, należy umieścić ją w ciemnym, chłodnym miejscu (nigdy w lodówce), w szczelnie zamkniętej butelce lub puszcze. Takie warunki sprawią, że oliwa zachowa swoje najlepsze właściwości. Należy pamiętać, że opakowania plastikowe, mogą delikatnie zmieniać smak klasycznej oliwy z oliwek.

Etykiety

Na etykietach oliw pochodzących z określonego rejonu i wyróżniających się szczególnymi cechami umieszczane są oznaczenia: DOP (Denominazione di Origine Protetta) oraz IGP (Indicazione Geografica Protetta). Znaki te są gwarancją, że:

- oliwa pochodzi z regionu wymienionego na etykiecie
- proces produkcji jest ściśle określony
- jakość produktu zagwarantowana jest certyfikatem nadanym przez regionalne instytucje
- certyfikat jest gwarancją najwyższej jakości oliwy z oliwek extra virgin

Zdobycie certyfikatu nie jest dożywotnie, produkty z certyfikatami są pod stałą kontrolą.

Produkcja oliwy już od samego zbioru to bardzo skomplikowany proces, aby kupić doskonałą oliwę należy wziąć pod uwagę wiele czynników. Mam nadzieję, że powyższy wpis przyczyni się do skrócenia procesu zakupowego, czyli lepszej logistyki na co dzień!

 

Komentarze