Co ma szparag do logistyki?

Przeprawa szparaga

201630Maj

Dziś chciałabym napisać o szparagach, ponieważ sezon na nie właśnie trwa! Pewnie zastanawiasz się logistyku po co Ci wiedza o tych warzywach, ale przekonasz się, że może Ci się jednak przydać!

Dawniej szparagi rzadko pojawiały się na polskich stołach, ponieważ uważano je za warzywa królewskie. Dziś są coraz bardziej popularne, można z nich przyrządzić wiele apetycznych i jednocześnie niskokalorycznych dań. Szparagi są bardzo zdrowe, posiadają wiele wartościowych witamin i składników mineralnych.

Szparagi to warzywa sezonowe, ich zbiór odbywa się na przełomie kwietnia i maja aż do czerwca.
Wyróżnia się trzy rodzaje szparagów: białe, zielone i fioletowe, ich odmienna barwa jest wynikiem różnych sposobów uprawy:

szparagi białe rosną pod ziemią, nie wytwarzają żadnego barwnika, ponieważ nie dociera do nich światło słoneczne. W porównaniu do pozostałych są stosunkowo grube, bardziej twarde, ale mają delikatny i łagodny smak. Przed obróbką termiczną należy je obrać, w wyniku czego tracą niestety część swoich cennych właściwości odżywczych. Uprawiane są głównie w Wielkopolsce.

szparagi zielone – ich barwa wytwarzana jest w wyniku kontaktu wyrastających ponad powierzchnią ziemi wypustek i słońca. Ta odmiana szparagów należy do najcieńszych, dlatego nie trzeba ich obierać przed obróbką kulinarną, są też najbardziej aromatyczne i wyraziste w smaku. Uprawiane głównie we Francji.

szparagi fioletowe są bardzo rzadko spotykane, najbardziej popularne we Włoszech. Rosną kilka centymetrów nad ziemią, mają grubszą łodygę niż zielone, a ich purpurowo-fioletową barwę uzyskuje się w specyficzny sposób, tzn. muszą rosnąć jedynie krótką chwilę i należy je zebrać zanim pod wpływem działania promieni słonecznych staną się zielone. Ta odmiana zawiera mniejszą zawartość błonnika, niż pozostałe na rzecz większej ilości cukrów.

Przeprawa szparaga, czyli od pola do wysyłki

Dobrze jeśli plantacja szparagów znajduje się blisko pakowalni, dzięki temu od razu po zbiorze szparagi trafiają do magazynu i na halę produkcyjną. Aby zachować najlepszą jakość warzyw, we wszystkich procesach operacyjnych powinien pojawić się element kontroli. Zarówno wykwalifikowana kadra zarządzająca, jak również pracownicy mający bezpośredni kontakt z produktem, czyli osoby pracujące przy uprawie, zbiorze, sortowaniu, pakowaniu i transporcie szparagów powinni przestrzegać wszystkich procedur dotyczących bezpieczeństwa żywności oraz zachowania świeżości.

Kontrolowany jest między innymi skład oraz sposób stosowania nawozów i środków ochrony roślin, następnie weryfikowana jest poprawność ścinania i schładzania szparagów oraz to, czy w odpowiedniej kolejności trafiają do chłodni. Dodatkowo, sprawdza się stan zdrowia i nawyki higieniczne wszystkich pracowników.

Proces identyfikowalności szparagów rozpoczyna się już na polu. Każda skrzynka powinna zostać oznaczona kodem, z którego później można odczytać wszystkie informacje, gdzie, kiedy i przez kogo została zapakowana.

Natomiast kierowcy, którzy przewożą warzywa z pola do hali produkcyjnej mają obowiązek dbania o czystość samego pojazdu oraz utrzymania niskiej temperatury. W celu niedopuszczenia do utraty jakości szparagów, na terenie hali są one myte i przechowywane w chłodniczych warunkach. Na podstawie specyfikacji od klienta, pracownicy odpowiedzialni za jakość wyznaczają cechy warzyw na jakie osoby sortujące powinny zwracać uwagę.

W pakowalni sprawdzana jest zgodność opakowań jednostkowych i zbiorczych z informacjami na etykiecie. A po zapakowaniu szparagi trafiają do chłodni. Ostatnim z etapów jest wysyłka szparagów. Za kontrolę jakości tych warzyw oraz stanu opakowań odpowiedzialny jest właśnie pracownik logistyki, który sprawdza zarówno stan czystości, jak i temperaturę przestrzeni ładunkowej. Transport szparagów dopuszczalny jest wyłącznie w czystym, schłodzonych do temperatury 2 stopni Celsjusza i pozbawionym obcych zapachów pojeździe.

Jedynie nadzorując każdy z etapów produkcji od pola do wysyłki, można mieć pewność, że dostarczone szparagi są świeże i bezpieczne do spożycia.

Czy wiesz jak wybrać właściwe szparagi?

1. Złam łodygę szparaga - powinna być miękka, sprężysta i musi wypływać z niej sok

2. O świeżości i jędrności szparaga świadczy również dorodna i nierozwarstwiona końcówka

3. Potrzyj szparagi o siebie, jeśli będą „skrzypieć”, kupuj śmiało!

4. Nie wybieraj nienaturalnie grubych szparagów, takie są zazwyczaj przerośnięte i niezbyt smaczne

Jak przechowywać szparagi?

Najlepiej w chłodnym miejscu, owinięte wilgotną ściereczką. Nie należy przechowywać szparagów w lodówce dłużej niż 5 dni. Warzywa te można również zamrozić, pamiętając o tym, że stracą dużo wody i będą mniej sprężyste, dlatego najlepiej obrać je przed zamrożeniem.

Jak widzisz uprawa szparagów aż do momentu ich wysyłki to złożony proces logistyczny. Mam nadzieję, że wpis okaże się pomocny, jeśli kiedyś będziesz miał okazję pracować przy transporcie tych warzyw bądź innej żywności.

Jeśli jesteś zainteresowany zagadnieniami związanymi z gospodarką magazynową oraz obrotem opakowaniami zwrotnymi, zapraszamy Cię na:

studia I stopnia: Logistyka handlu i dystrybucji

Sernik to jeden z najpopularniejszych deserów w Polsce, szczególnie w czasie Świąt Wielkiej Nocy.
Czy jednak wiemy skąd to ciasto wzięło się na polskich stołach?
Jego historia sięga czasów starożytnej Grecji i Rzymu, czyli ponad 2 tysiące lat wstecz. Wszystko zaczęło się od Starożytnych Greków – filozof Aegimus napisał jedną z pierwszych kulinarnych książek świata, poświęconą sztuce wypieku tego ciasta. Był to w owych czasach niezwykły rarytas, karmiono nim zwycięzców Igrzysk Olimpijskich. Również w starożytnym Rzymie, przysmak był już znany, gdzie sernik wypiekano na gorącym kamieniu.
Jeśli chodzi o Europę, sernik zdobył popularność ze względu na ekspansję terytorialną Rzymian. Ludność z podbitych terenów przejmowała zwyczaje i sztukę kulinarną od przodków Włochów. Miłość do tej słodkości w Europie wzrastała, gdzie wypracowano później również inne warianty tego ciasta. Włosi do przyrządzenia ciasta używają do dziś ser ricotta, natomiast Grecy fetę, a Niemcy twaróg. W Polsce sernik zasłynął dzięki Janowi III Sobieskiemu, gdy wracał z bitwy pod Wiedniem. Stąd częsta nazwa „sernik wiedeński”. Ta forma ciasta zawiera w swoim składzie spore ilości bakalii. Wyróżnia się brakiem spodu i cienką warstwą czekolady pokrywającą jego wierzch.
W XIX wieku przepisy na serowy przysmak dotarły razem z kolonistami do Ameryki Północnej i tam się rozpowszechniły i ewaluowały. Stało się tak między innymi, ze względu na odkrycie serka Philadelphia znanego i lubianego do dziś, który spowodował, że sernik stał się lekki i delikatny, znamy go dziś pod nazwą „sernika nowojorskiego”
Z kolei, kraje prawosławne mają własną popularną wersję sernika tzw. na zimno (inaczej pascha) 
– w wielu regionach to tradycyjna potrawa wielkanocna. 
Wyróżniamy również sernik krakowski, który oprócz bogactwa bakalii i grubej warstwy lukru, zdobiony jest krateczką wykonaną z cienkich pasków ciasta. 
Sernik z ziemniakami? - Dlaczego nie! Piecze się go na kruchym cieście, a mąkę zastępuję gotowanymi, zmielonymi ziemniakami, łącząc je później z serem, ten typ sernika jest wyjątkowy wilgotny, trzeba jednak zniwelować ziemniaczany posmak bakaliami. Wywodzi się z Kaszub i jest tradycyjnym produktem regionalnym. 
Sernik na zimno, należy do najbardziej orzeźwiających, przygotowuje się go na bazie serków homogenizowanych, a górę najczęściej zalewa się galaretką z owocami. 
A Ty który sernik najbardziej lubisz?
 
Tagi:

Komentarze