Blog Wyższej Szkoły Logistyki w Poznaniu Naukowy punkt widzenia Implementacja teorii ograniczeń w zarządzaniu zapasami w łańcuchu dostaw - przydatne, czy niepotrzebne rozwiązanie?

Implementacja teorii ograniczeń w zarządzaniu zapasami w łańcuchu dostaw - przydatne, czy niepotrzebne rozwiązanie?

201419Maj

Na zaspokojenie potrzeb odbiorców mają w głównej mierze wpływ możliwości produkcyjne (zasobowe) producentów i dostawców. Z analizą możliwości produkcyjnych wiąże się nierozerwalnie wykrycie potencjalnych wąskich gardeł i ograniczeń w dostępności zasobów.

Teoria ograniczeń (theory of constraints – TOC), koncepcja zarządzania opracowana przez doktora Eliyahu M. Goldratta zakłada, że każdy system ma co najmniej jedno ograniczenie (constraint). Podstawowe założenia TOC są następujące: każdy system posiada cel; od systemu oczekuje się, że będzie poprawiał swoje osiągnięcia (związane z celem); osiągnięcia każdego systemu są limitowane ograniczeniami. Powyższe założenia uzależniają zatem lepszą realizację celu systemu od usunięcia ograniczenia uniemożliwiającego jego osiągnięcie. Należy zatem koncentrować swój wysiłek na ograniczeniu, które definiuje się jako każdy czynnik, uniemożliwiający systemowi osiąganie lepszych wyników oznaczających zwykle zysk. Filozofia ta ma zastosowanie w różnych obszarach funkcjonalnych przedsiębiorstw i łańcuchów dostaw. Przykładowym ograniczeniem może być gospodarowanie zapasami.

TOC definiuje zestaw narzędzi, które mogą być używane do kontroli i zarządzania ograniczeniami i zwiększania w ten sposób zysku. Do takich narzędzi należy m.in. procedura zarządzania buforami traffic light analogy. Metoda traffic light analogy polega na podziale przyjętej wielkości bufora na trzy strefy: zieloną, żółtą oraz czerwoną. Proces doskonalenia wielkości bufora polega na obserwacji jego zużycia. Jeżeli bufor jest zużywany do poziomu strefy zielonej, tzn. że jest on za duży – należy go zmniejszyć. Jeżeli bufor jest zużywany do poziomu strefy żółtej, tzn. że przyjęta wielkość bufora jest właściwa – należy pozostawić go bez zmian. Jeżeli bufor zużywany jest do poziomu strefy czerwonej, tzn. że jest on za mały – należy go koniecznie zwiększyć.

Idea podziału bufora na strefy

Rysunek. Idea podziału bufora na strefy

Wielkość bufora i sposób jego zużywania jest przedmiotem ciągłego, bieżącego monitoringu. Wielkość bufora stanowi zatem podstawę wyznaczenia trzech stref poziomu zapasu: zielonej, żółtej oraz czerwonej. Zasada wyznaczenia wspomnianych stref jest prosta: każda strefa stanowi 1/3 całkowitej wielkości bufora.

Praktyczna możliwość zastosowania teorii ograniczeń w łańcuchach dostaw, ze szczególnym uwzględnieniem zaimplementowania zasad zarządzania zapasami zgodnych z wytycznymi TOC, została przedstawiona w pracy www.logforum.net/pdf/5_3_6_09.pdf (strony 5 - 11).

W ramach podsumowania pozwalam sobie zadać pytanie do dalszej dyskusji: jak oceniają Państwo przydatność zasad TOC w zarządzaniu zapasami w łańcuchu dostaw? Czy oprócz przedstawionego w cytowanej pracy rozwiązania, znane są Państwu lub stosowane inne rozwiązania organizacyjne tego typu?

 

Komentarze

Informacje o autorze

dr inż. Roman Domański
dr inż. Roman Domański

Doktor nauk technicznych, adiunkt w Katedrze Systemów Logistycznych Wyższej Szkoły Logistyki w Poznaniu. Autor i współautor około 40 publikacji naukowych, 6 projektów wdrożeniowych dla przemysłu, uczestnik 4 grantów badawczych. Oprócz działalności edukacyjnej prowadzi także szkolenia biznesowe oraz udziela doradztwa w przemyśle. Zajmuje się tematyką zarządzania i logistyki. Specjalizuje się w obszarze logistyki, zaopatrzenia i produkcji.